است . تركيبات شيميايى در گياه در حدود 1 درصد كالومبين « 1 » و 6 / 0 درصد پالماتين « 2 » و در ريشهء آن 2 درصد آلكالوئيدهاى پلوزين « 3 » ، 3 درصد سانگولين « 4 » و يك آماروئيد كولومبين « 5 » است . در گزارش ديگرى سمّى بودن گياه ذكر شده و از آن B و Mufangchin A و Menisine و Menisidine جدا شده است . خواص - كاربرد در هند از ريشهء گياه زامور براى معالجهء تبهاى نوبه‌اى و به عنوان مقوى و تونيك استفاده مىشود . در چين و ژاپن ريشهء گونه‌هاى محلى اين گياه را كه نسبتا ضخيم و قهوه‌اى رنگ است از طول به 4 - 2 قسمت كرده به بازار عرضه مىنمايند . بوى آن مطبوع و طعم آن كمى تلخ است . دارويى است لعابدار و براى قطع تب ، معالجهء استسقا ، و روماتيسم و بيمارىهاى ريوى و همچنين به عنوان مدّر مصرف مىشود . ميوهء آن در موارد پايين افتادن مقعد « 6 » استعمال مىشود . گونهء ديگرى از گياه زامور به نام علمى Cocculus villosus DC . در بلوچستان مىرويد . نام محلى آن در بلوچستان « زامور افابند » است . گياهى است چندساله كه شاخه‌هاى آن پوشيده از كرك ، برگهاى آن تخم‌مرغى و كمى دراز است . گلهاى نر آن خوشه‌اى كوتاه و گلهاى مادهء آن منفرد و بندرت خوشه‌اى است .

--> ( 1 ) . Columbine ( 2 ) . Palmatin ( 3 ) . Pelosine ( 4 ) . Sangoline ( 5 ) . Amaroid columbin ( 6 ) . Prolapsus recti